استاندارد حسابرسي 21 : قـرارداد حسابرسـي
ثبت شرکت - ثبت تعاونی - ثبت برند - کد اقتصادی
كليـات
1 . هدف اين بخش، ارائه استانداردها و راهنماييهاي لازم در موارد زير است:
الف) توافق حسابرس با صاحبكار درباره شرايط انجام كار.
ب ) چگونگي برخورد حسابرس با درخواست صاحبكار درباره تغيير خدمت حسابرس از حسابرسي به خدمتي با سطح اطمينان پايينتر.
2 . حسابرس و صاحبكار بايد در مورد شرايط كار حسابرسي توافق كنند . شرايط مورد توافق در قرارداد حسابرسي يا به شكل مناسب ديگري مستند ميشود.
3 . اين استاندارد به منظور كمك به حسابرس در تهيه و تنظيم قراردادهاي مربوط به حسابرسي صورتهاي مالي ارائه ميشود. ضوابط ارائه شده در اين استاندارد در مورد خدمات مرتبط حسابرسي (يعني، بررسي اجمالي صورتهاي مالي، اجراي روشهاي توافقي رسيدگي به اطلاعات مالي يا تنظيم اطلاعات مالي) نيز كاربرد دارد. در مواردي هم كه هدف و دامنه كار به موجب قوانين و مقررات مربوط مشخص شده است يا خدماتي چون مشاوره مالياتي، حسابداري و مديريت ارائه ميشود، تنظيم قراردادهاي جداگانه ضروري است.
قرارداد حسابرسي
4 . تنظيم قرارداد حسابرسي پيش از شروع كار، هم به نفع صاحبكار و هم به نفع حسابرس است؛ زيرا، از هرگونه برداشت نادرست از كار جلوگيري ميكند. قرارداد حسابرسي كه حسابرس براي صاحبكار ميفرستد، پذيرش كار، هدف و دامنه حسابرسي، حدود مسئوليت حسابرس نسبت به صاحبكار و شكل گزارشهايي را كه ارائه خواهد داد، مشخص و مستند ميكند.
نكات اساسي قرارداد حسابرسي
5 . شكل و محتواي قرارداد حسابرسي ممكن است براي صاحبكاران مختلف، متفاوت باشد؛اما، هر قرارداد حسابرسي موارد زير را دربر ميگيرد:
. هدف از حسابرسي صورتهاي مالي.
. مسئوليت مديريت نسبت به صورتهاي مالي.
. دامنه حسابرسي، از جمله اشاره به اصول و ضوابط انجام كار و همچنين قوانين و مقررات مربوط.
. شكل هرگونه گزارش اعلام نتايج كار و تاريخ تقريبي ارائه آن.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید
استاندارد حسابرسي 53 : نمونهگيري در حسابرسي و ساير روشهاي انتخاب اقلام براي آزمون
ثبت شرکت - ثبت تعاونی - ثبت برند - کد اقتصادی
كليـات
1 . هدف اين بخش، ارائه استانداردها و راهنماييهاي لازم درباره چگونگي استفاده از روشهاي نمونهگيري در حسابرسي و ساير روشهاي انتخاب اقلام براي آزمون بهمنظور گرداوري شواهد حسابرسي است.
2 . حسابرس هنگام طراحي روشهاي حسابرسي بايد شيوههاي مناسبي را جهت انتخاب اقلام براي آزمون بهگونهاي تعيين نمايد كه بتواند شواهد حسابرسي لازم را بهمنظور دستيابي به هدفهاي آزمون حسابرسي گرداوري كند.
تعاريف
3 . نمونهگيري در حسابرسي (نمونهگيري) عبارت است از بكارگيري روشهاي حسابرسي درباره كمتر از 100 درصد اقلام تشكيلدهنده مانده يكحساب يا يك گروه معاملات بهگونهاي كه همه واحدهاي نمونهگيري، شانس انتخاب شدن داشته باشند. اين روش، حسابرس را دركسب و ارزيابي شواهد حسابرسي مربوط به برخي ويژگيهاي اقلام انتخابي بهمنظور نتيجهگيري درباره جامعه مورد آزمون ياري ميكند. نمونهگيري در حسابرسي ميتواند با استفاده از رويكرد آماري يا غيرآماري انجام شود.
4 . اشتبـاه از ديدگاه اين بخش بهمعناي انحراف از كنترلها (در موارد اجراي آزمون كنترلها) يا تحريف (در موارد اجراي آزمونهاي محتوا) است. همچنين، مجموع اشتباه بهمعناي ضريب انحراف يا مجموع موارد تحريف است.
5 . اشتباه غيرمعمول عبارت از اشتباهي است كه تنها از يكرخداد استثنايي و قابل تشخيص ناشي ميشود و ازاينرو، معرف اشتباهات موجود در جامعه نيست.
6 . جامعـه عبارت است از مجموعه كاملي از اطلاعات كه نمونه از آن انتخاب ميشود و حسابرس ميخواهد درمورد آن نتيجهگيري كند. براي مثال، همه اقلام تشكيلدهنده مانده يكحساب يا يكگروه معاملات. يكجامعه ميتواند به طبقات يا جامعههاي فرعي تقسيم شود كه هرطبقه بهطور جداگانه مورد رسيدگي قرار گيرد. "جامعه" در اين بخش بهگونهاي بكار ميرود كه "طبقه" را نيز دربر گيرد.
7 . خطر نمونهگيري از اين احتمال ناشي ميشود كه نتيجهگيري حسابرس براساس نمونه ممكن است با نتيجهگيري وي از اجراي همان روش حسابرسي درباره تمامي اقلام تشكيل دهنده جامعه، متفاوت باشد. دونوع خطر نمونهگيري وجود دارد:
الف- خطر اينكه درمورد آزمون كنترلها، حسابرس خطر كنترل را كمتر از ميزان واقعي تعيين كند يا درمورد آزمونهاي محتوا، چنين نتيجهگيري كند كه اشتباه با اهميتي وجود ندارد حالآنكه واقعا وجود دارد. اين نوع خطر بر اثربخشي حسابرسي اثر ميگذارد و بهاحتمال زياد، به اظهارنظر نامناسب حسابرس منجر ميشود.
ب - خطر اينكه درمورد آزمون كنترلها، خطر كنترل را بيشتر از ميزان واقعي تعيين كند يا درمورد آزمونهاي محتوا، چنين نتيجهگيري كند كه اشتباه با اهميتي وجود دارد حالآنكه درواقع وجود ندارد. اين نوع خطر بر كارايي حسابرسي اثر ميگذارد و معمولا به كار بيشتر براي اثبات نادرستي نتيجهگيري اوليه ميانجامد.
مكمل رياضي اين خطرها سطح اطمينان ناميده ميشود.
8 . خطر غير نمونهگيري در مواردي ايجاد ميشود كه حسابرس بهدلايل نامرتبط با اندازه نمونه، بهنتيجه نادرست برسد. براي مثال، حسابرس ممكن است بهدلايل زير موفق به تشخيص اشتباه نشود:
. متقاعدكننده بودن بيشتر شواهد حسابرسي نه قطعي بودن آنها.
. بكارگيري روشهاي نامناسب.
. تفسير نادرست شواهد.
9 . واحد نمونهگيري به هريك از اقلام تشكيل دهنده جامعه گفته ميشود. براي مثال، هريكاز چكهاي صادر شده، فاكتورهاي فروش يا ماندههاي حساب بدهكاران يا يك واحد پولي.
10 . نمونهگيري آماري به هرنوع نمونهگيري گفته ميشود كه ويژگيهاي زير را داشته باشد:
الف- انتخاب تصادفي اقلام نمونه.
ب - استفاده از نظريه احتمالات براي ارزيابي نتايج نمونه، شامل اندازهگيري خطر نمونهگيري.
هرنوع نمونهگيري كه ويژگيهاي الف و ب بالا را نداشته باشد، نمونهگيري غيرآماري ناميده ميشود.
11 . طبقهبندي يعني تقسيم جامعه به جامعههاي كوچكتري كه هريك بهعنوان گروهي از واحدهاي نمونهگيري با ويژگيهاي مشابه (اغلب، ارزش پولي) محسوب ميشود.
12 . اشتباه قابل تحمل عبارت است از حداكثر اشتباه موجود در جامعه كه حسابرس حاضر بهپذيرش آن است.
شواهد حسابرسي
13 . طبق بخش 50 " شواهد حسابرسي "، شواهد حسابرسي با استفاده از تركيب مناسبي از آزمون كنترلها و آزمونهاي محتوا بهدست ميآيد. نوع آزموني كه قرار است اجرا شود در تشخيص بكارگيري روشهاي حسابرسي مناسب براي گرداوري شواهد حسابرسي داراي اهميت است.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید
استاندارد حسابرسي 24 : مسئوليت حسابرس در ارتباط باتقلب و اشتباه، در حسابرسي صورتهاي مالي
ثبت شرکت - ثبت برند - ثبت تعاونی - کد اقتصادی
كليات
1 . هدف اين بخش، ارائه استانداردها و راهنماييهاي لازم درباره مسئوليت حسابرس در ارتباط با تقلب و اشتباه در حسابرسي صورتهاي مالي است. اگرچه محور اين استاندارد، مسئوليت حسابرس درباره تقلب و اشتباه است، اما مسئوليت اصلي پيشگيري و كشف تقلب و اشتباه به عهده مديريت واحد مورد رسيدگي ميباشد.
2 . حسابرس هنگام برنامه ريزي و اجراي روشهاي حسابرسي و ارزيابي و گزارشگري نتايج حاصل بايد خطر وجود تحريف با اهميت در صورتهاي مالي را كه از تقلب يا اشتباه ناشي ميشود، در نظر گيرد.
تقلب و اشتباه و ويژگيهاي آنها
3 . تحريف در صورتهاي مالي ميتواند از تقلب يا اشتباه ناشي شود. " اشتباه " عبارتست از هرگونه تحريف سهوي در صورتهاي مالي (شامل حذف يك مبلغ يا يك مورد افشا) مانند :
· اشتباه در گرداوري يا پردازش اطلاعات مبناي تهيه صورتهاي مالي.
· براورد حسابداري نادرست ناشي از ناديده گرفتن يا تفسير نادرست حقايق.
· اشتباه در بكارگيري استانداردهاي حسابداري مرتبط با اندازهگيري، شناسايي، طبقهبندي، ارائه يا افشا.
4 . " تقلب " عبارتست از هرگونه اقدام عمدي يا فريبكارانه يك يا چند نفر از مديران، كاركنان يا اشخاص ثالث، براي برخورداري از يك مزيتي ناروا يا غيرقانوني. هرچند تقلب يك مفهوم قانوني گسترده دارد، اما آنچه به حسابرس مربوط ميشود، اقدامات متقلبانهاي است كه به تحريف با اهميت در صورتهاي مالي ميانجامد. هدف برخي از تقلبات ممكن است تحريف صورتهاي مالي نباشد. حسابرسان درباره وقوع تقلب قضاوت حقوقي نميكنند. تقلبي كه با دخالت يك يا چند نفر از مديران واحد مورد رسيدگي روي ميدهد به عنوان " تقلب مديران " و تقلبي كه تنها توسط كاركنان واحد مورد رسيدگي صورت ميپذيرد به عنوان " تقلب كاركنان " ناميده ميشود. در هر دو حالت، ممكن است تباني با اشخاص ثالث خارج از واحد مورد رسيدگي نيز وجود داشته باشد.
5 . حسابرس در بررسي تقلب دو نوع تحريف عمدي را مدنظر دارد :
الف- تحريف ناشي از گزارشگري مالي متقلبانه.
ب - تحريف ناشي از سوء استفاده از داراييها.
6 . گزارشگري مالي متقلبانه با تحريف يا حذف مبالغ يا موارد افشا از صورتهاي مالي به عمد و به منظور فريب استفادهكنندگان صورتهاي مالي، سر و كار دارد. گزارشگري مالي متقلبانه ميتواند شامل موارد زير باشد:
· فريبكاري از قبيل سندسازي و دستكاري يا تغيير سوابق حسابداري يا مدارك پشتوانه تهيه صورتهاي مالي.
· ارائه نادرست يا حذف عمدي رويدادها، معاملات يا ساير اطلاعات با اهميت در صورتهاي مالي.
· بكارگيري نادرست استانداردهاي حسابداري مرتبط با اندازهگيري، شناسايي، طبقهبندي، ارائه يا افشا به عمد.
7 . سوءاستفاده از داراييها شامل سرقت داراييهاي واحد مورد رسيدگي است. سوءاستفاده از داراييها ميتواند به راههاي گوناگون (شامل اختلاس دريافتها، سرقت داراييهاي ثابت مشهود يا نامشهود يا پرداخت وجه نقد از بابت كالا و خدماتي كه دريافت نشده است) انجام شود و اغلب بهمنظور پنهان كردن سرقت داراييها، با سوابق يا مدارك ساختگي يا گمراهكننده همراه است.
8 . تقلب شامل وجود انگيزه براي ارتكاب تقلب و استفاده از فرصت جهت ارتكاب آن است. بعضي افراد ممكن است، مثلا بهدليل خرج بيش از درآمد، انگيزه سوء استفاده از داراييها را پيدا كنند. مديران ممكن است به دليل فشارهاي درون يا برون سازماني براي كسب سود مورد انتظار (و شايد غير واقعبينانه) به گزارشگري مالي متقلبانه روي آورند؛ بهويژه، هنگامي كه پيامدهاي عدم دستيابي به آن، براي مديران اهميت داشته باشد. فرصت گزارشگري مالي متقلبانه يا سوء استفاده از داراييها هنگامي ميتواند پديد آيد كه فرد ميداند به دلايلي چون مورد اعتماد بودن يا آگاهي از وجود ضعفهاي خاص در سيستم، كنترلهاي داخلي را ميتوان ناديده گرفت.
9 . وجه تمايز بين تقلب و اشتباه، عمدي يا غيرعمدي بودن اقدامي است كه به تحريف در صورتهاي مالي بينجامد. تقلب، برخلاف اشتباه، عمدي است و معمولا با كتمان آگاهانه حقايق همراه است. اگرچه حسابرس ممكن است بتواند فرصتهاي بالقوه ارتكاب تقلب را شناسايي كند اما، تشخيص نيت مرتكب، اگر غير ممكن نباشد، براي وي بسيار دشوار است، بهويژه، در موضوعاتي كه به قضاوت مديريت برميگردد (مانند براوردهاي حسابداري و بكارگيري درست و مناسب استانداردهاي حسابداري).
مسئوليت مديريت
10. مسئوليت اصلي پيشگيري و كشف تقلب و اشتباه با مديريت واحد مورد رسيدگي است. مديريت براي پيشگيري و كشف تقلب و اشتباه نيازمند انجام موارد زير در واحد مورد رسيدگي است :
· ايجاد جو مناسب.
· ايجاد و حفظ فرهنگ درستكاري و ارزشهاي والاي اخلاقي.
· برقراري كنترلهاي مناسب.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید
استاندارد حسابرسي 70 : گزارش حسابرس مستقل درباره صورتهاي مالی
ثبت شرکت - ثبت تعاونی - ثبت برند -کد اقتصادی
كليات
1 . هدف اين بخش، ارائه استانداردها و راهنماييهاي لازم درباره شكل و محتواي گزارشي است كه حسابرس مستقل براساس حسابرسي صورتهاي مالي واحد مورد رسيدگي صادر ميكند. اغلب مطالب ارائه شده در اين بخش، علاوهبر گزارش حسابرس نسبت به صورتهاي مالي، در مورد گزارشهاي حسابرس مستقل درباره ساير اطلاعات مالي نيز كاربرد دارد.
2 . حسابرس بايد نتايج حاصل از شواهد حسابرسي كسب شده را به عنوان مبناي اظهارنظر درباره صورتهاي مالي، مورد بررسي و ارزيابي قرار دهد.
3 . بررسي و ارزيابي مزبور مستلزم حصول اطمينان از تهيه صورتهاي مالي، طبق استانداردهاي حسابداري است.
4 . گزارش حسابرس بايد شامل اظهارنظر صريح و كتبي درباره صورتهاي مالي باشد.
اجزاي اصلي گزارش حسابرس
5 . اجزاي اصلي گزارش حسابرس و ترتيب معمول آن به شرح زير است :
الف- عنوان.
ب - مخاطب.
پ - بند مقدمه، شامل :
(1) مشخص كردن عناوين صورتهاي مالي حسابرسي شده.
(2) مشخص كردن مسئوليت مديريت واحد مورد رسيدگي و مسئوليت حسابرس.
ت - بند دامنه رسيدگي (توصيف ماهيت حسابرسي) شامل :
(1) اشاره به استانداردهاي حسابرسي.
(2) توصيف اهم كارهاي انجام شده توسط حسابرس.
ث - بند اظهارنظر، شامل :
(1) اشاره به استانداردهاي حسابداري مورد استفاده در تهيه صورتهاي مالي.
(2) اظهارنظر درباره صورتهاي مالي.
ج - تاريخ گزارش.
چ - نام و امضاي حسابرس.
ح - نشاني حسابرس.
يكنواختي شكل، جملهبندي و ترتيب اجزاي اصلي گزارش حسابرس همواره مطلوب است؛ زيرا، درك آن را براي استفادهكننده تسهيل و شرايط غيرعادي را، در صورت وقوع، مشخص ميكند.
عنـوان
6 . گزارش حسابرس بايد عنوان مناسبي داشته باشد. استفاده از عنوان ” گزارش حسابرس مستقل“ خواننده را در تشخيص گزارش حسابرس و تميز آن از گزارشهايي مانند گزارش هيئت مديره يا گزارش ساير حسابرساني كه ملزم به رعايت آيين رفتار حرفهاي حسابرس مستقل نيستند، ياري ميرساند.
مخاطب
7 . مخاطب گزارش حسابرس بايد طبق شرايط قرارداد حسابرسي و الزامات قانوني، بهگونهاي مناسب مشخص شود. مخاطب گزارش حسابرس عموما مجمع عمومي صاحبان سرمايه واحدي است كه صورتهاي مالي آن حسابرسي ميشود.
بند مقدمـه
8 . در گزارش حسابرس بايد نام واحد مورد رسيدگي، عناوين صورتهاي مالي حسابرسي شده و تاريخ و دوره صورتهاي مالي مشخص شود.
9 . در گزارش حسابرس بايد بيان شود كه مسئوليت صورتهاي مالي با مديريت واحد مورد رسيدگي و مسئوليت حسابرس، اظهارنظر درباره صورتهاي مالي براساس حسابرسي انجام شده، است.
10. صورتهاي مالي، ادعاهاي اظهار شده مديريت است. تهيه چنين صورتهايي مستلزم براوردهاي عمده حسابداري و اعمال قضاوت و همچنين، تعيين اصول و رويههاي مناسب مبتنيبر استانداردهاي حسابداري، توسط مديريت است. اما، مسئوليت حسابرس، حسابرسي اين صورتها بهمنظور اظهارنظر نسبت به آنهاست.
بند دامنه رسيدگي
11. گزارش حسابرس بايد با تصريح اين مطلب كه حسابرسي، طبق استانداردهاي حسابرسي انجام شده است، دامنه رسيدگي را توصيف كند. " دامنه رسيدگي " بيانگر روشهايي است كه حسابرس در شرايط موجود، ضروري تشخيص داده و توانسته است آنها را اجرا كند. خواننده گزارش براي حصول اطمينان از اين كه حسابرسي، طبق استانداردهاي حسابرسي انجام شده است، به اين توصيف نياز دارد.
12. گزارش حسابرس بايد بيانگر اين مطلب باشد كه حسابرسي، بهمنظور حصول اطميناني معقول از نبود تحريف* با اهميت در صورتهاي مالي، برنامهريزي و اجرا شده است.
13. گزارش حسابرس بايد حسابرسي را به گونهاي توصيف كند كه موارد زير را دربر گيرد :
الف- رسيدگي نمونهاي به شواهد پشتوانه مبالغ و اطلاعات مندرج در صورتهاي مالي.
ب - ارزيابي اصول و رويههاي حسابداري استفاده شده در تهيه صورتهاي مالي.
پ - ارزيابي براوردهاي عمده به عمل آمده توسط هيئت مديره در تهيه صورتهاي مالي.
ت - ارزيابي كليت ارائه صورتهاي مالي.
14. گزارش حسابرس بايد بيانگر اين مطلب باشد كه حسابرسي، مبنايي معقول براي اظهارنظر فراهم ميكند.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید
استاندارد حسابرسي 80 : گزارش حسابرس در حسابرسي موارد خاص
ثبت شرکت - ثبت برند - ثبت تعاونی - کد اقتصادی
كليات
1 . هدف اين بخش، ارائه استانداردها و راهنماييهاي لازم درباره حسابرسي موارد خاص است كه بايد علاوه بر استانداردها و راهنماييهاي ارائه شده در ساير استانداردهاي حسابرسي بكار گرفته شود. حسابرسي موارد خاص شامل گزارش در موارد زير است:
الف - صورتهايمالي تهيهشده براساس يك مبناي جامع حسابداري غير از استانداردهاي حسابداري.
ب - حسابهاي خاص، عناصر حسابها يا اقلام تشكيلدهنده صورتهاي مالي (كه از اين پس "گزارش درباره اقلام صورتهاي مالي" ناميده ميشود).
پ - رعايت مفاد قراردادها.
ت - صورتهاي مالي خلاصهشده.
اين استاندارد درباره بررسي اجمالي صورتهاي مالي، اجراي روشهاي توافقي رسيدگي به اطلاعات مالي يا تنظيم صورتهاي مالي، كاربرد ندارد.
2 . حسابرس بايد با ارزيابي نتايج حاصل از شواهد حسابرسي بدستآمده در جريان حسابرسي موارد خاص، مبنايي براي اظهارنظر خود فراهم كند. گزارش حسابرس بايد حاوي نظر صريح وي باشد.
ملاحظات كلي
3 . نوع و ماهيت، زمانبندي اجرا و دامنه كار در حسابرسي موارد خاص، بسته به شرايط هر كار فرق ميكند. حسابرس بايد پيش از پذيرش كار، درباره نوع و ماهيت دقيق كار و شكل و محتواي گزارشي كه ارائه خواهد شد، با صاحبكار توافق كند.
4 . حسابرس هنگام برنامهريزي كار حسابرسي بايد شناخت روشني از موارد استفاده از اطلاعات مورد گزارش و استفادهكنندگان احتمالي آن به دست آورد. حسابرس به منظور پيشگيري از هرگونه استفاده نابجا از گزارش خود بايد هدف از تهيه گزارش خاص حسابرسي و هرگونه محدوديت در توزيع و چگونگي استفاده از آن را در گزارش خود تصريح كند.
5 . اجزاي اصلي گزارش حسابرس و ترتيب آن، جز درباره صورتهاي مالي خلاصهشده، به شرح زير است:
الف - عنوان گزارش حسابرس مستقل.
ب - مخاطب گزارش.
پ - بند مقدمه شامل:
(1) مشخص كردن عناوين اطلاعات مالي مورد رسيدگي.
(2) مشخص كردن مسئوليت مديريت واحد مورد رسيدگي و مسئوليت حسابرس.
ت - بند دامنه رسيدگي (توصيف نوع و ماهيت حسابرسي) شامل:
(1) اشاره به استانداردهاي حسابرسي و در صورت لزوم، استاندارد مربوط به حسابرسي مواردخاص.
(2) توصيف اهم كارهاي انجام شده توسط حسابرس.
ث - بند اظهارنظر حاوي نظر حسابرس درباره گزارشهاي مالي.
ج - تاريخ گزارش حسابرس.
چ - نشاني حسابرس.
ح - امضاي حسابرس.
يكسان بودن شكل و محتواي گزارش حسابرس همواره مطلوب است؛ زيرا، درك آن را براي استفادهكننده تسهيل ميكند.
6 . در مواردي كه گزارشهاي مالي واحد مورد رسيدگي براي ارائه به دستگاههاي دولتي، بانكها و نظاير آن تهيه ميشود، ممكن است استفاده از شكل تصويب يا توافقشدهاي براي گزارش حسابرس، ضروري باشد. چنين شكل ويژهاي ممكن است با الزامات اين استاندارد مطابقت نداشته باشد؛ براي مثال، براساس شكل مزبور، حسابرس ممكن است مجبور باشد بجاي ارائه نظر حرفهاي، مواردي را گواهي كند، درباره مسايل خارج از دامنه حسابرسي منطبق با استانداردهاي حسابرسي نظر دهد يا از عبارات اصلي گزارش حسابرس استفاده نكند. حسابرس در اين گونه موارد بايد جملهبندي و محتواي شكل تصويب يا توافقشده را از لحاظ هماهنگي با الزامات اين استاندارد ارزيابي و در صورت لزوم، جملهبندي آن را تعديل يا گزارش جداگانهاي نيز پيوست آن كند .
7 . حسابرس در موارد گزارشگري نسبت به اطلاعات مبتني بر الزامات خاص (قراردادي يا قانوني) بايد از معقول بودن برداشتهاي مهم مديريت از آن الزامات براي تهيه اطلاعات مزبور، اطمينان يابد. برداشتي مهم محسوب ميشود كه بكارگيري برداشت ديگري بجاي آن، تغيير با اهميتي را در گزارشهاي مالي سبب شود.
8 . حسابرس بايد از افشاي كامل و روشن هرگونه برداشت مهم مديريت از الزامات خاص (قراردادي يا قانوني) مبناي تهيه گزارشهاي مالي، اطمينان يابد. حسابرس ممكن است در گزارش خود به يادداشت همراه گزارشهاي مالي كه در آن چنين برداشتي تشريح شده است، اشاره كند.
گزارش درباره صورتهاي مالي تهيه شده براساس ساير مباني جامع حسابداري
9 . مبناي جامع حسابداري شامل مجموعهاي از معيارهاي مورد استفاده در تهيه صورتهاي مالي است كه در مورد كليه اقلام با اهميت بكار ميرود. صورتهاي مالي ميتواند براي يك هدف ويژه و براساس يك مبناي جامع حسابداري غير از استانداردهاي حسابداري تهيه شود. هر مجموعهاي از قواعد حسابداري كه متناسب با خواستهاي شخصي طراحي ميگردد، مبناي جامع حسابداري محسوب نميشود. ساير مباني جامع گزارشگري مالي، موارد زير را دربر ميگيرد:
. مبناي مورد استفاده واحد اقتصادي براي تهيه اظهارنامه مالياتي.
. حسابداري بر مبناي دريافتها و پرداختهاي نقدي (حسابداري برمبناي نقدي).
. مقررات گزارشگري مالي دستگاههاي ذيصلاح قانوني.
10 . گزارش حسابرس درباره صورتهاي مالي تهيه شده براساس ساير مباني جامع حسابداري بايد مبناي حسابداري مورد استفاده را تصريح يا به يادداشت همراه صورتهاي مالي كه مبناي مزبور در آن تشريح شده است، اشاره كند . حسابرس بايد نسبت به مطلوبيت ارائه صورتهاي مالي، از تمام جنبههاي با اهميت براساس مبناي حسابداري مشخص شده، اظهارنظر كند. نمونههايي از گزارش حسابرس درباره صورتهاي مالي تهيه شده براساس ساير مباني جامع حسابداري در پيوست 1 ارائه شده است.
11 . حسابرس بايد مطمئن شود عناوين صورتهاي مالي يا توصيف ارائه شده در يادداشتهاي همراه آن به گونهاي است كه استفاده كنندگان به روشني درمييابند صورتهاي مزبور، طبق استانداردهاي حسابداري تهيه نشده است. براي مثال، صورتهاي مالي تهيه شده براي مقاصد مالياتي ممكن است با عنوان " صورت درآمد و هزينه - برمبناي ماليات بر درآمد" نامگذاري شود. چنانچه عنوان صورتهاي مالي تهيه شده براساس ساير مباني جامع حسابداري به طور مناسبي انتخاب يا مبناي حسابداري مورد استفاده به نحوي مناسب افشا نشده باشد، حسابرس بايد گزارش خود را به گونهاي مناسب تعديل كند.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید