حسابرسی

ثبت شرکت - ثبت تعا.نی - ثبت برند - کد اقتصادی

حسابرسی فرایندی است بسامان برای جمع‌آوری و ارزیابی بی‎طرفانهٔ شواهد دربارهٔ ادعاهای مربوط به فعالیت‌ها و وقایع اقتصادی برای تعیین میزان انطباق این ادعاها با معیارهای از پیش تعیین‎شده و گزارش نتایج به اشخاص ذی‎نفع («بیانیهٔ مفاهیم بنیادی حسابرسی»).^[۱]

این تعریف به عمد به صورت جامع ارائه شده است تا انواع مختلف حسابرسی را شامل شود. برخی از عبارات این تعریف نیاز به توضیح بیشتری دارد. عبارت فرایند بسامان بر این نکته دلالت دارد که حسابرسی بر اساس برنامه‌ریزی مناسب انجام می‌شود. برنامه‌ریزی مناسب شامل جمع‌آوری و ارزیابی بیطرفانة شواهد است. حسابرسان باید با حفظ بیطرفی نسبت به جمع‌آوری و ارزیابی مربوط بودن و اعتبار شواهد بپردازند. اگر چه نوع، میزان و قابلیت اتکای شواهد در کارهای مختلف حسابرسی می‌تواند متفاوت باشد، اما جمع‌آوری و ارزیابی شواهد، بخش اعظم فعالیت‌های حسابرسان را تشکیل می‌دهد. شواهدی را که حسابرسان جمع‌آوری می‌کنند باید دربارة ادعاهای مربوط به فعالیت‌ها و وقایع اقتصادی باشد. در حسابرسی، واژة ادعا معنای ویژه‌ای دارد و به اظهارات ضمنی یا صریح مدیریت اطلاق می‌شود که در قالب صورت‌های مالی، اسناد و مدارک یا سیستم‌ها تجسم می‌یابد. برای مثال، صورت‌های مالی اساسی تهیه شده توسط مدیران شامل چند ادعا است. از جمله مبلغی که در ترازنامه در سرفصل اموال، ماشین آلات و تجهیزات نشان داده می‌شود، بیانگر این است که مدیران ادعا دارند: شرکت بر این دارایی‌ها مالکیت دارد و از این دارایی‌ها در فرایند عادی عملیات تولیدی یا خدماتی خود استفاده می‌کند و این مبلغ، بهای تمام شدة تاریخی پس از کسر استهلاک انباشتة این دارایی‌ها است.

هدف حسابرسان از مقایسة شواهد جمع‌آوری شده با ادعاهای مربوط به فعالیت‌ها و وقایع اقتصادی، تعیین میزان انطباق ادعاهای مزبور با معیارهای از پیش تعیین شده است. اگر چه معیارهای مختلفی برای تعیین میزان انطباق وجود دارد، اما در تنظیم صورت‌های مالی اساسی، معمولاً معیار اصلی و مورد قبول، اصول حسابداری یا استانداردهای حسابداری است. در بند ۲ بخش ۲۰۰ استانداردهای حسابرسی کشور (۱۳۸۶) نیز تأکیده شده است که هدف از حسابرسی صورت‌های مالی، اظهارنظر نسبت به این موضوع است که آیا صورت‌های مالی براساس استانداردهای حسابداری تهیه شده است یا خیر.

آخرین عبارت مهم، یعنی گزارش نتایج به اشخاص ذی‌نفع، بیانگر نوع گزارشی است که حسابرسان برای اشخاص ذی‌نفع تهیه می‌کنند. اشخاص ذی‌نفع می‌تواند شامل سهامداران، اعتباردهندگان، کارکنان، تأمین کنندگان مواد و کالا، سازمان‌های دولتی، بورس اوراق بهادار و گروه‌های دیگر باشد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید

کلیات

1 .     هدف این بخش، ارائه استانداردها و راهنماییهای لازم در‌مورد مسئولیتهای حسابرس درباره  اطلاعات مقایسه‌ای است.  این استاندارد در مواردی که صورتهای مالی خلاصه شده به‌همراه صورتهای مالی حسابرسی شده ارائه می شود، کاربرد ندارد (در این‌گونه موارد به بخش 72  ”سایر اطلاعات مندرج در گزارشهای حاوی‌صورتهای مالی حسابرسی شده “   و بخش 80  ” گزارش حسابرس در حسابرسی موارد خاص“   مراجعه شود).

2 .     حسابرس باید اطمینان یابد که اطلاعات مقایسه‌ای از تمام جنبه‌های با اهمیت،  منطبق با استانداردهای حسابداری است.

3 .     اطلاعات مربوط به دوره مالی گذشته به یکی از دو شکل زیر ارائه می‌شود :

الف.    اطلاعات مقایسه‌ای یعنی مبالغ و سایر اطلاعات مربوط به دوره گذشته که به‌عنوان بخشی از صورتهای مالی و به‌منظور استفاده در ارتباط با مبالغ و اطلاعات افشا شده دوره جاری (که در این استاندارد ” اقلام دوره جاری“  گفته می‌شود) ارائه می‌شود.  اطلاعات مقایسه‌ای، صورتهای مالی کامل محسوب نمی‌شود و به تنهایی قابل ارائه نیست. این اطلاعات، جزیی لاینفک از صورتهای مالی دوره جاری است که تنها در ارتباط با اقلام دوره جاری مطالعه می‌شود.

ب  .     صورتهای مالی مقایسه‌ای  یعنی مبالغ و سایر اطلاعات مربوط به دوره گذشته که به‌منظور مقایسه با صورتهای مالی دوره جاری ارائه می‌شود. صورتهای مالی مقایسه‌ای (شامل صورتهای مالی اساسی و یادداشتهای توضیحی آن)، جزیی از صورتهای مالی دوره جاری محسوب نمی‌شود و به تنهایی هم قابل ارائه است.

4 .     تفاوتهای اساسی در گزارش حسابرس نسبت به اطلاعات مربوط به دوره مالی گذشته به‌شرح زیر است :

الف.    در‌موارد ارائه اطلاعات مقایسه‌ای، گزارش حسابرس تنها به صورتهای مالی دوره جاری اشاره می‌کند.

ب .      در موارد ارائه صورتهای مالی مقایسه‌ای، گزارش حسابرس به هریک از دوره‌هایی اشاره می‌کند که صورتهای مالی آن ارائه شده است.

5 .     باتوجه به این که در استاندارد حسابداری شماره 1 با عنوان ” نحوه ارائه صورتهای مالی“  افشای اطلاعات مقایسه‌ای الزامی شده است،  در این استاندارد راهنماییهای لازم تنها در باره مسئولیتهای حسابرس نسبت به اطلاعات مقایسه‌ای و گزارشگری آنها ارائه می‌شود.

مسئولیتهای حسابرس

6 .     حسابرس باید شواهد کافی و قابل قبولی را درباره انطباق اطلاعات مقایسه‌ای با استانداردهای حسابداری بدست آورد.  میزان رسیدگی به اطلاعات مقایسه‌ای، به‌مراتب کمتر از حسابرسی اقلام دوره جاری است و معمولا به حصـول اطمینـان از صحیح و مناسب بودن نحـوه انعکاس و طبقه‌بندی آنها محدود می‌شود.  روشهای حسابرسی اطلاعات مقایسه‌ای به‌منظور ارزیابی موارد زیر اجرا می‌گردد :

الف.    یکنواختی در بکارگیری رویه‌های حسابداری مورد استفاده درباره اطلاعات مقایسه‌ای نسبت به اقلام دوره جاری و در صورت وجود تغییر رویه، اعمال اصلاحات و یا افشای مناسب.

ب  .     انطباق اطلاعات مقایسه‌ای با مبالغ و موارد افشا شده در صورتهای مالی دوره گذشته یا اعمال اصلاحات و یا افشای مناسب.

7 .     در مواردی که صورتهای مالی دوره گذشته توسط حسابرس دیگری حسابرسی شده است، حسابرس جانشین اطلاعات مقایسه‌ای را به‌شرح بند 6 بالا ارزیابی می‌کند و راهنماییهای ارائه شده در بخش 51 ” حسابرسی نخستین – مانده‌های اول دوره“  را نیز بکار می‌گیرد.

8 .     در مواردی که صورتهای مالی دوره گذشته حسابرسی نشده است، حسابرس اطلاعات مقایسه‌ای را به‌شرح بند 6 بالا ارزیابی می‌کند و راهنماییهای ارائه شده در بخش 51 ” حسابرسی نخستین-  مانده‌های اول دوره“  را بکار می‌گیرد.

9 .     اگر حسابرس هنگام حسابرسی صورتهای مالی دوره جاری از احتمال وجود تحریف با اهمیتی در اطلاعات مقایسه‌ای آگاه شود، روشهای حسابرسی بیشتری را اجرا می‌کند که در آن شرایط،  ضروری تشخیص می‌دهد.

گزارشگری

10.    حسابرس نباید در گزارش خود به اطلاعات مقایسه‌ای اشاره کند؛  زیرا،  درباره صورتهای مالی دوره جاری، شامل اطلاعات مقایسه‌ای، به‌عنوان یک مجموعه واحد اظهارنظر می‌کند.

11.    گزارش حسابرس تنها در شرایط مندرج در بندهای 12 تا 17،  اشاره مشخصی به اطلاعات مقایسه‌ای خواهد داشت.

12 .   در مواردی که گزارش حسابرس نسبت به صورتهای مالی دوره گذشته حاوی نظر مشروط، عدم اظهارنظر یا نظر مردود بوده و موضوعی که باعث تعدیل گزارش گردیده هنوز برطرف نشده است،  حسابرس باید به یکی از دو روش زیر، حسب مورد ، عمل کند :

الف.    چنانچه موضوع مورد نظر بر اقلام دوره جاری نیز اثر داشته باشد،  حسابرس باید با اشاره به آثار آن بر اطلاعات مقایسه‌ای و اقلام دوره جاری، گزارش خود را تعدیل کند.

ب  .     چنانچه موضوع مورد نظر بر اقلام دوره جاری اثر نداشته باشد، حسابرس باید با اشاره به آثار آن بر اطلاعات مقایسه‌ای، گزارش خود را تعدیل کند.

13 .   در مواردی که گزارش حسابرس نسبت به صورتهای مالی دوره گذشته حاوی نظر مشروط، عدم اظهارنظر یا نظر مردود بوده است و موضوعی که باعث تعدیل گزارش شده بود برطرف شده و به‌گونه‌ای مناسب نیز در صورتهای مالی دوره جاری افشا شده باشد، حسابرس در گزارش دوره جاری خود معمولا  اشـاره‌ای به موضوع مندرج در گزارش دوره گذشته نخواهد داشت.  اما چنانچه حسابرس ضروری تشخیص دهد می‌تواند این موضوع را در یک بند تاکید بر مطلب خاص در گزارش خود بیاورد.

14.    در برخی شرایط خاص، چنانچه حسابرس در حسابرسی صورتهای مالی دوره جاری از تحریف با اهمیتی آگاه شود که بر صورتهای مالی دوره گذشته اثر داشته اما گزارش مربوط از این بابت تعدیل نشده و اطلاعات مقایسه‌ای نیز به‌گونه‌ای مناسب تجدید ارائه نگردیده است باید گزارش خود را درباره صورتهای مالی دوره جاری از بابت اطلاعات مقایسه‌ای تعدیل کند.

15.    در مواردی که صورتهای مالی دوره گذشته توسط حسابرس دیگری حسابرسی شده باشد، حسابرس جانشین باید در گزارش خود،  پس از بند اظهار نظر،  به موارد زیر اشاره کند :

الف.    تصریح این که صورتهای مالی دوره گذشته توسط حسابرس دیگری حسابرسی شده است.

ب  .     نوع اظهارنظر و تاریخ گزارش حسابرس قبلی.

16.    در مواردی که صورتهای مالی دوره گذشته حسابرسی نگردیده است، حسابرس باید در گزارش خود، پس از بند اظهارنظر،  تصریح کند که اطلاعات مقایسه‌ای حسابرسی نشده است.  این تاکید از مسئولیت حسابرس نسبت به اجرای روشهای مناسب و ضروری درباره مانده‌های ابتدای سال جاری،  نمی‌کاهد.  این موضوع که اطلاعات مقایسه‌ای حسابرسی نشده است در صورتهای مالی سال جاری به‌روشنی افشا می‌شود.

17.    در مواردی که اطلاعات مقایسه‌ای حسابرسی نشده است و حسابرس دوره جاری به‌تحریف با اهمیتی در اطلاعات مقایسه‌ای برخورد می‌کند، حسابرس باید از مدیریت بخواهد اطلاعات مقایسه‌ای را تجدید ارائه کند و در صورت خوددداری مدیریت از انجام آن باید گزارش خود را از این بابت تعدیل کند.

تاریخ اجرا

18.    این استاندارد برای حسابرسی صورتهای مالی که دوره مالی آنها از تاریخ اول فروردین 1384 یا بعد  از آن شروع می‌شود لازم الاجراست.

پیوست

نمونه‌هایی از گزارش حسابرس

الف – اطلاعات مقایسه‌ای:  نمونه گزارش حسابرس برای شرایط توصیف شده در بند 12 - الف

گزارش حسابرس مستقل

به مجمع عمومی عادی صاحبان سهام شرکت …

1 .     ترازنامه شرکت …  در تاریخ 29  اسفندماه 2×13 و صورتهای سود و زیان، سود و زیان جامع و جریان وجوه نقد آن برای سال مالی منتهی به تاریخ مزبور، همراه با یادداشتهای توضیحی یک تا … پیوست، مورد حسابرسی این مؤسسه قرار گرفته است.  مسئولیت صورتهای مالی با  هیات مدیره شرکت و مسئولیت این مؤسسه، اظهارنظر نسبت به صورتهای مالی مزبور براساس حسابرسی انجام شده، است.

2 .     حسابرسی این مؤسسه براساس استانداردهای حسابرسی انجام شده است.  استانداردهای مزبور ایجاب می‌کند که این مؤسسه، حسابرسی را چنان برنامه‌ریزی و اجرا کند که از نبود تحریفی با اهمیت در صورتهای مالی،  اطمینانی معقول بدست آید.  حسابرسی ازجمله شامل رسیدگی نمونه‌ای به شواهد پشتوانه مبالغ و اطلاعات مندرج در صورتهای مالی است.  حسابرسی همچنین، شامل ارزیابی اصول و رویه‌های حسابداری استفاده شده و براوردهای عمده به‌عمل آمده توسط هیات مدیره و ارزیابی کلیت ارائه صورتهای مالی است.  این مؤسسه اعتقاد دارد که حسابرسی انجام شده مبنایی معقول برای اظهارنظر فراهم می‌کند.

3 .     همان گونه که در یادداشت توضیحی… آمده است، از ابتدای سال 1×13 مبلغی از بابت استهلاک داراییهای ثابت در صورتهای مالی شرکت منظور نشده است که این امر مغایر با استانداردهای حسابداری است.  چنانچه برای ساختمانهای شرکت به روش نزولی و با نرخ …  درصد و ماشین‌آلات و تجهیزات آن به روش خط مستقیم و با نرخ …  درصد در سال استهلاک در نظر گرفته می‌شد، زیان سالهای 2×13 و 1×13 به ترتیب مبلغ … ریال و مبلغ … ریال افزایش و داراییهای ثابت شرکت بابت استهلاک انباشته، در پایان سالهای 2×13 و1×13 به ترتیب مبلغ … ریال و مبلغ … ریال کاهش و زیان انباشته در پایان سالهای2×13 و 1×13 به ترتیب مبلغ …  ریال و مبلغ … افزایش می‌یافت.

4 .     به نظر این موسسه،  به‌استثنای آثار مورد مندرج در بند 3 بالا، صورتهای مالی یاد شده در بالا، وضعیت مالی‌شرکت… در تاریخ 29  اسفندماه 2×13 و نتایج عملیات و جریان وجوه نقد آن را برای سال مالی منتهی به تاریخ مزبور، از تمام جنبه‌های با اهمیت، طبق استانداردهای حسابداری، به‌نحو مطلوب نشان می‌دهد.

23  خردادماه  3×13                                                                    مؤسسه حسابرسی

ب -   اطلاعات مقایسه‌ای : نمونه گزارش حسابرس برای شرایط توصیف شده در بند 12- ب

گزارش حسابرس مستقل

به  مجمع عمومی عادی صاحبان سهام شرکت …

جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید

استاندارد حسابرسی ۳۲ : اهمیت در حسابرسی

ثبت شرکت - ثبت تعاونی - ثبت برند - کد اقتصادی

كليــات‌

1 . هدف‌ اين‌ بخش‌، ارائه‌ استانداردها و راهنماييهاي‌ لازم‌ درباره‌ مفهوم‌ اهميت‌ و رابطه‌ آن‌ با خطر حسابرسي‌ است‌.

2 . حسابرس‌ در هر كار حسابرسي‌ بايد اهميت‌ و رابطه‌ آن‌ را با خطر حسابرسي‌ ارزيابي‌ كند.

3 . از ديدگاه‌ اين‌ استاندارد، اطلاعاتي‌ با اهميت‌ تلقي‌ مي‌شود كه‌ عدم‌ ارائه‌ يا ارائه‌ نادرست‌ آن‌ بتواند قضاوت‌ و تصميم‌گيري‌ يك‌ استفاده‌كننده‌ منطقي‌ از صورتهاي‌ مالي‌ را درباره‌ امور واحد اقتصادي‌ تغيير دهد. درجه‌ اهميت‌ اقلام‌، به‌ كميت‌، ماهيت‌ و شرايط‌ ايجاد آنها و نوع‌ و اندازه‌ واحد اقتصادي‌ بستگي‌ دارد.

اهميـت‌

4 . هدف‌ از حسابرسي‌ صورتهاي‌ مالي‌ اين‌ است‌ كه‌ حسابرس‌ بتواند دراين‌ باره‌ كه‌ آيا صورتهاي‌ مزبور از تمام‌ جنبه‌هاي‌ با اهميت‌، طبق‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تهيه‌ شده‌ است‌ يا خير، اظهارنظر كند . تعيين‌ اين‌ كه‌ چه‌ چيز با اهميت‌ مي‌باشد، مستلزم‌ قضاوت‌ حرفه‌اي‌ است‌.

5 . حسابرس‌ در برنامه‌ريزي‌ حسابرسي‌، ميزان‌ قابل‌ قبولي‌ از اهميت‌ را مشخص‌ مي‌كند كه‌ بتواند تحريفهاي‌ با اهميت‌ (كمي‌) را كشف‌ نمايد. اما، هم‌ مبلغ‌ (كميت‌) و هم‌ ماهيت ‌(كيفيت‌) تحريفها بايد مورد توجه‌ قرار گيرد. نمونه‌هايي‌ از تحريفهاي‌ كيفي‌ عبارت‌ است‌ از توصيف‌ نارسا يا نادرست‌ يكي‌ از رويه‌هاي‌ حسابداري‌ (در صورتي‌ كه‌ احتمال‌ برود استفاده‌كننده‌ گزارشهاي‌ مالي‌ با آن‌ توصيف‌ گمراه‌ خواهد شد) و عدم‌ افشا و نقض‌ مقررات‌ قانوني‌ (در صورتي‌ كه‌ پيامدهاي‌ محدود كننده‌ ناشي‌ از آن‌، عمليات‌ واحد مورد رسيدگي‌ را به‌ گونه‌اي‌ عمده‌ تحت‌ تاثير قرار دهد).

 6  . حسابرس‌ بايد احتمال‌ وقوع‌ تحريفهاي‌ با مبالغ‌ كم‌ اهميتي‌ را نيز مورد توجه‌ قرار دهد كه‌ مجموع‌ آنها مي‌تواند اثر با اهميتي‌ بر صورتهاي‌ مالي‌ داشته‌ باشد؛ براي‌ مثال‌، اشتباه‌ در بكارگيري‌ يكي‌ از رويه‌هاي‌ حسابداري‌ در پايان‌ ماه‌ هنگامي‌ مي‌تواند نشانه‌ پديد آمدن‌ تحريف‌ بالقوه‌ با اهميت‌ باشد كه‌ آن‌ اشتباه‌ در پايان‌ هر ماه‌ تكرار شود.

7  . حسابرس‌، اهميت‌ را هم‌ در سطح‌ صورتهاي‌ مالي‌ به‌ عنوان‌ يك‌ مجموعه‌ واحد و هم‌ در ارتباط‌ با هريك‌ از مانده‌ حسابها، گروه‌ معاملات‌ و رويدادها و موارد افشا مورد توجه‌ قرار مي‌دهد. ملاحظاتي‌ چون‌ الزامات‌ قانوني‌ و مقرراتي‌ و ملاحظات‌ مربوط‌ به‌ هريك‌ از مانده‌ حسابهاي‌ مندرج‌ در صورتهاي‌ مالي‌ و روابط‌ بين‌ اقلام‌ صورتهاي‌ مزبور نيز مي‌تواند مبلغ‌ اهميت‌ را تحت‌ تاثير قرار دهد. درنتيجه‌، اين‌ فرايند مي‌تواند بر حسب‌ موضوع‌ مورد رسيدگي‌، به‌ مبالغ‌ مختلف‌ اهميت‌ بيانجامد.

 8 .      حسابرس‌ در هريك‌ از مراحل‌ زير بايد اهميت‌ را مورد توجه‌ قرار دهد:

 الف‌- تعيين‌ نوع‌ و ماهيت‌، زمان‌بندي‌ اجرا و حدود روشهاي‌ حسابرسي‌ .

 ب‌  - ارزيابي‌ اثر تحريفها.

رابطه‌ بين‌ اهميت‌ و خطر حسابرسي‌

9 . حسابرس‌ هنگام‌ برنامه‌ريزي‌ حسابرسي‌ بايد مشخص‌ كند كه‌ چه‌ مواردي‌ مي‌تواند صورتهاي‌ مالي‌ را به‌ گونه‌اي‌ با اهميت‌ تحريف‌ كند. براورد حسابرس‌ از اهميت‌ مربوط‌ به‌ مانده‌ حسابهاي‌ خاص‌ و گروه‌هاي‌ معاملات‌ و رويدادهاي‌ مشخص‌، حسابرس‌ را در يافتن‌ پاسخ‌ براي‌ پرسشهايي‌ چون‌ كدام‌ اقلام‌ بايد رسيدگي‌ شود و از نمونه‌گيري‌ آماري‌ و روشهاي‌ تحليلي‌ استفاده‌ گردد يا خير، ياري‌ مي‌رساند. پاسخهاي‌ مزبور حسابرس‌ را قادر مي‌كند روشهايي‌ از حسابرسي‌ را انتخاب‌ كند و بكار گيرد كه‌ در مجموع‌، بتواند خطر حسابرسي‌ را به‌ سطح‌ قابل‌ قبولي‌ كاهش‌ دهد.

10 . اهميت‌ با خطر حسابرسي‌ رابطه‌ معكوس‌ دارد؛ يعني‌ هر چه‌ مبلغ‌ اهميت‌ بالا مي‌رود، خطر حسابرسي‌ كاهش‌ مي‌يابد و برعكس‌. حسابرس‌ براي‌ تعيين‌ نوع‌ و ماهيت‌، زمان‌بندي‌ اجرا و حدود روشهاي‌ حسابرسي‌ بايد اين‌ رابطه‌ معكوس‌ را در نظر بگيرد؛ براي‌ مثال‌، چنانچه‌ حسابرس‌ پس‌ از برنامه‌ريزي‌ براي‌ اجراي‌ روشهاي‌ خاص‌ حسابرسي‌ به‌ اين‌ نتيجه‌ برسد كه‌ مبلغ‌ اهميت‌ قابل‌ قبول‌، پايين‌تر از براورد قبلي‌ وي‌ است‌، خطر حسابرسي‌ افزايش‌ مي‌يابد. حسابرس‌ براي‌ جبران‌ اين‌ افزايش‌ در خطر حسابرسي‌ يكي‌ از اقدامات‌ زير را انجام‌ مي‌دهد:

 الف‌- كاهش‌ سطح‌ براوردي‌ خطر كنترل‌، در صورت‌ امكان‌، و تامين‌ پشتوانه‌ لازم‌ براي‌ سطح‌ جديد پايين‌تر، از طريق‌ انجام‌ آزمونهاي‌ گسترده‌تر يا اضافي‌ كنترلهاي‌ داخلي‌.

 ب‌ - كاهش‌ خطر عدم‌ كشف‌ از طريق‌ تعديل‌ نوع‌ و ماهيت‌، زمان‌بندي‌ اجرا و حدود آزمونهاي‌ محتواي‌ مورد نظر.

جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید

استاندارد‌ حسابرسي‌ 91 : بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌

ثبت تعاونی - ثبت شرکت - ثبت برند - کد اقتصادی

كليات‌

1  . هدف‌ اين‌ بخش‌، ارائه‌ استانداردها و راهنماييهاي‌ لازم‌ درباره‌ مسئوليتهاي‌ حرفه‌اي‌ حسابرس‌ در بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌ و شكل‌ و محتواي‌ گزارشي‌ است‌ كه‌ حسابرس‌ در اين‌ گونه‌ موارد صادر مي‌كند. در اين‌ استاندارد منظور از حسابرس‌، الزاما فرد يا موسسه‌اي‌ نيست‌ كه‌ حسابرسي‌ صورتهاي‌ مالي‌ واحد مورد بررسي‌ را به‌ عهده‌ دارد.

2  . موضوع‌ اين‌ استاندارد، اساسا بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌ است‌، اما مي‌تواند راهنماييهاي‌ مفيدي‌ را براي‌ بررسي‌ ساير گزارشهاي‌ مالي‌ و غيرمالي‌ نيز فراهم‌ كند. ضوابط‌ ارائه‌ شده‌ در ساير استانداردهاي‌ حسابرسي‌ نيز مي‌تواند حسابرس‌ را در بكارگيري‌ اين‌ استاندارد ياري‌ رساند.

هدف‌ از بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌ 

3  . هدف‌ از بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌ اين‌ است‌ كه‌ حسابرس‌ بتواند براساس‌ رسيدگيهايي‌ كه‌ بمراتب‌ محدودتر از حسابرسي‌ است‌ و تمام‌ شواهد لازم‌ و كافي‌ را براي‌ حسابرسي‌ صورتهاي‌ مالي‌ تامين‌ نمي‌كند، چنين‌ نظر دهد كه‌ به‌ مورد يا موارد با اهميتي‌ كه‌ حاكي‌ از انحراف‌ از استانداردهاي‌ حسابداري‌ باشد، برخورد نكرده‌ است‌ (اطمينان‌ محدود).

اصول‌ كلي‌ حاكم‌ بر بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌  

4  . حسابرس‌ در بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌ بايد "آيين‌ رفتار حرفه‌اي‌" را رعايت‌ كند.  اصول‌  آيين‌ رفتار حرفه‌اي‌  حاكم‌ بر مسئوليتهاي‌ حرفه‌اي‌ حسابرس‌ به‌ شرح‌ زير است‌:

 الف‌ -  استقلال‌

 ب‌   -  درستكاري‌

 پ‌   -  بيطرفي‌

 ت‌   -  صلاحيت‌ و مراقبت‌ حرفه‌اي‌

 ث‌   -  رازداري‌

 ج‌   -  رفتار حرفه‌اي‌

 چ‌   -  اصول‌ و ضوابط‌ حرفه‌اي‌ مربوط‌

5 . حسابرس‌ بايد بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌ را براساس‌ اين‌ استاندارد اجرا كند.

6  . حسابرس‌ بايد بررسي‌ اجمالي‌ صورتهاي‌ مالي‌ را با ترديد حرفه‌اي‌ برنامه‌ريزي‌ و اجرا كند و بداند كه‌ ممكن‌ است‌ شرايطي‌ وجود داشته‌ كه‌ موجب‌ اشتباه‌ يا تحريف‌ با اهميت‌ در صورتهاي‌ مالي‌ شده‌ باشد.

7  . حسابرس‌ به‌ منظور بيان‌ اطمينان‌ محدود در گزارش‌ بررسي‌ اجمالي‌ بايد شواهد كافي‌ و قابل‌ قبولي‌ را عمدتا از طريق‌ پرس‌وجو و روشهاي‌ تحليلي‌ به‌ گونه‌اي‌ گردآوري‌ كند كه‌ بتواند به‌ نتيجه‌اي‌ معقول‌ دست‌ يابد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید

استاندارد‌ حسابرسي‌ 30 : برنامه‌ريزي‌

ثبت شرکت - ثبت تعاونی - ثبت برند - کد اقتصادی

 
كليـات‌

1 . هدف‌ اين‌ بخش‌، ارائه‌ استانداردها و راهنماييهاي‌ لازم‌ براي‌ برنامه‌ريزي‌ حسابرسي‌ صورتهاي‌ مالي‌ است‌. اين‌ استاندارد، اساسا براي‌ حسابرسيهاي‌ بعدي‌ تدوين‌ شده‌ است‌؛ درحالي‌ كه‌ در حسابرسيهاي‌ نخستين‌، ممكن‌ است‌ لازم‌ شود كه‌ حسابرس‌ برنامه‌ريزي‌ خود را به‌ موضوعاتي‌ فراتر از آنچه‌ در اين‌ استاندارد مطرح‌ مي‌گردد، گسترش‌ دهد.

2 . حسابرسي‌ بايد چنان‌ برنامه‌ريزي‌ شود كه‌ از انجام‌ آن‌ به‌ گونه‌اي‌ اثربخش‌ اطمينان‌ حاصل‌ گردد.

3 . برنامه‌ريزي‌  يعني‌ تدوين‌ يك‌ طرح‌ كلي‌ و يك‌ طرح‌ تفصيلي‌ (برنامه‌ حسابرسي‌ ) براي‌ تعيين‌ نوع‌ و ماهيت‌، زمان‌بندي‌ اجرا و حدود روشهاي‌ حسابرسي‌ مربوط‌ به‌ هر حسابرسي‌ . هدف‌ برنامه‌ريزي‌، انجام‌ بموقع‌ و اثربخش‌ حسابرسي‌ است‌.

برنامه‌ريزي‌ كار حسابرسي‌ 

4 . برنامه‌ريزي‌ مناسب‌ سبب‌ حصول‌ اطمينان‌ از توجه‌ كافي‌ حسابرس‌ به‌ زمينه‌هاي‌ مهم‌ حسابرسي‌، شناسايي‌ مسايل‌ و مشكلات‌ بالقوه‌ و تكميل‌ سريع‌ و بموقع‌ كار مي‌شود. برنامه‌ريزي‌ حسابرسي‌ همچنين‌، به‌ تقسيم‌ مناسب‌ كار بين‌ اعضاي‌ گروه‌ حسابرسي‌ و ايجاد هماهنگي‌ كار ساير حسابرسان‌ و كارشناسان‌ با كار حسابرس‌ كمك‌ مي‌كند.

5 . حدود برنامه‌ريزي‌ بسته‌ به‌ اندازه‌ واحد مورد رسيدگي‌، پيچيدگي‌ كار، تجارب‌ قبلي‌ حسابرس‌ از واحد مورد رسيدگي‌ و شناخت‌ وي‌ از فعاليت‌ آن‌، متفاوت‌ خواهد بود.

6 . كسب‌ شناخت‌ از فعاليت‌ واحد مورد رسيدگي‌، بخش‌ مهمي‌ از برنامه‌ريزي‌ است‌. آگاهي‌ از فعاليت‌ واحد مورد رسيدگي‌، حسابرس‌ را در شناسايي‌ رويدادها، معاملات‌ و عملياتي‌ ياري‌ مي‌رساند كه‌ مي‌تواند اثر با اهميتي‌ بر صورتهاي‌ مالي‌ داشته‌ باشد.

7 . حسابرس‌ ممكن‌ است‌ به‌ منظور افزايش‌ اثربخشي‌ و كارايي‌ حسابرسي‌ و هماهنگي‌ روشهاي‌ حسابرسي‌ با كار كاركنان‌ واحد مورد رسيدگي‌ لازم‌ بداند كه‌ قسمتهايي‌ از طرح‌ كلي‌ و برخي‌ از روشهاي‌ حسابرسي‌ را با هيات‌ مديره‌، كميته‌هاي‌ هيات‌ مديره‌ (مانند كميته‌ حسابرسي‌) و كاركنان‌

واحد مورد رسيدگي‌ مطرح‌ كند. اما، مسئوليت‌ طرح‌ كلي‌ حسابرسي‌ و برنامه‌ حسابرسي‌ همچنان‌ به‌ عهده‌ حسابرس‌ باقي‌ مي‌ماند.

طـرح‌ كلي‌ حسابرسـي‌

8 . حسابرس‌ بايد طرح‌ كلي‌ حسابرسي‌ را تدوين‌ و به‌ گونه‌اي‌ مستند كند كه‌ دامنه‌ رسيدگي‌ مورد نظر و نحوه‌ انجام‌ كار را توصيف‌ نمايد. گرچه‌ كاربرگهاي‌ مربوط‌ به‌ طرح‌ كلي‌ حسابرسي‌ بايد جزييات‌ را به‌ اندازه‌اي‌ بيان‌ دارد كه‌ تدوين‌ برنامه‌ حسابرسي‌ را امكانپذير سازد، اما شكل‌ و محتواي‌ دقيق‌ آن‌ بسته‌ به‌ اندازه‌ واحد مورد رسيدگي‌، پيچيدگي‌ كار و روشها و تكنولوژي‌ خاص‌ مورد استفاده‌ حسابرس‌، متفاوت‌ خواهد بود.

9 . حسابرس‌ در تدوين‌ طرح‌ كلي‌ حسابرسي‌ بايد نكات‌ زير را در نظر بگيرد:

 شناخت‌ از فعاليت‌ واحد مورد رسيدگي‌

 . شرايط‌ صنعت‌ و عوامل‌ عمومي‌ اقتصادي‌ موثر بر عمليات‌ واحد مورد رسيدگي‌.

 . ويژگيهاي‌ عمده‌ واحد مورد رسيدگي‌، فعاليت‌، عملكرد مالي‌ و الزامات‌ گزارشگري‌ آن‌؛ شامل‌ تغييرات‌ عمده‌ ايجاد شده‌ از زمان‌ انجام‌ حسابرسي‌ قبلي‌.

 . سطح‌ دانش‌ و تجربه‌ مديريت‌.

شناخت‌ سيستمهاي‌ حسابداري‌ و كنترل‌ داخلي‌

 . رويه‌هاي‌ حسابداري‌ مورد استفاده‌ واحد مورد رسيدگي‌ و تغييرات‌ آنها.

 . اثر انتشار بيانيه‌هاي‌ جديد حسابداري‌ و حسابرسي‌ بر كار حسابرس‌.

 . مجموعه‌ اطلاعات‌ حسابرس‌ از سيستمهاي‌ حسابداري‌ و كنترل‌ داخلي‌ و ميزان‌ اتكاي‌ مورد انتظار بر آزمون‌ كنترلهاي‌ داخلي‌ و آزمونهاي‌ محتوا.

جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثبت شرکت ارشیا تماس حاصل فرمایید