به پرتال ثبت شرکت ارشیا خوش آمدید امروز : یکشنبه ، 14 آذر 1395

ثبت شرکت

«طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی» رونمایی می شود






به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومي سازمان اسناد و كتابخانه ملي جمهوري اسلامي ايران، کتاب «طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی» اثرتاليفي مرضیه محمدزاده که به تازگی توسط سازمان چاپ و انتشارات وابسته به اوقاف و امور خیریه منتشر شده است، ساعت 15 تا 17 روز چهارشنبه 26 آذر ماه در کتابخانه ملی رونمایی می‌شود.

در مراسم رونمايي اين دانشنامه بهاءالدين خرمشاهي، دكتر هادي عالم زاده، جواد محقق، رضا اسماعيلي و پروين دخت صالح نيا سخن خواهند گفت.
این کتاب دو جلدی از جمله آثار فاخر ادبی است که راهی بازار نشر شده است. این اثر شامل اشعار شاعران در دوره‌های گوناگون بوده و با سبکی جدید به تحلیل و بررسی اشعار عاشورایی شعرای قرن چهارم هجری تا معاصر می‌پردازد.

نویسنده این اثر طی سال‌های گذشته کتابی با عنوان «دانشنامه شعر عاشورایی» را به نگارش درآورده بود و با گذشت زمان تغييراتي را در اين كتاب اعمال كرده است. کتاب «دانشنامه شعر عاشورایی» در سال 1386 برگزیده کتاب سال ولایت و در سال 1387 به عنوان کتاب برگزیده جشنواره پروین اعتصامی انتخاب شده بود.

شركت در اين نشست براي علاقه مندان آزاد است. انديشگاه فرهنگي در ساختمان كتابخانه ملي به آدرس بزرگراه شهيد حقاني( غرب به شرق) بعد از ايستگاه مترو، بلوار كتابخانه ملي واقع شده است.
«طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی» رونمایی می شود
دفاتر پستی منتخب

«طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی» رونمایی می شود






به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومي سازمان اسناد و كتابخانه ملي جمهوري اسلامي ايران، کتاب «طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی» اثرتاليفي مرضیه محمدزاده که به تازگی توسط سازمان چاپ و انتشارات وابسته به اوقاف و امور خیریه منتشر شده است، ساعت 15 تا 17 روز چهارشنبه 26 آذر ماه در کتابخانه ملی رونمایی می‌شود.

در مراسم رونمايي اين دانشنامه بهاءالدين خرمشاهي، دكتر هادي عالم زاده، جواد محقق، رضا اسماعيلي و پروين دخت صالح نيا سخن خواهند گفت.
این کتاب دو جلدی از جمله آثار فاخر ادبی است که راهی بازار نشر شده است. این اثر شامل اشعار شاعران در دوره‌های گوناگون بوده و با سبکی جدید به تحلیل و بررسی اشعار عاشورایی شعرای قرن چهارم هجری تا معاصر می‌پردازد.

نویسنده این اثر طی سال‌های گذشته کتابی با عنوان «دانشنامه شعر عاشورایی» را به نگارش درآورده بود و با گذشت زمان تغييراتي را در اين كتاب اعمال كرده است. کتاب «دانشنامه شعر عاشورایی» در سال 1386 برگزیده کتاب سال ولایت و در سال 1387 به عنوان کتاب برگزیده جشنواره پروین اعتصامی انتخاب شده بود.

شركت در اين نشست براي علاقه مندان آزاد است. انديشگاه فرهنگي در ساختمان كتابخانه ملي به آدرس بزرگراه شهيد حقاني( غرب به شرق) بعد از ايستگاه مترو، بلوار كتابخانه ملي واقع شده است.
«طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی» رونمایی می شود
دفاتر پستی منتخب

نقد اعطای مدرک کارشناسی قرآن و حدیث به حافظان قرآن / این قانون نیاز به بازنگری دارد






به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) نشست «اعطای مدرک کارشناسی قرآن و حدیث به حافظان؛ آسیب‌ها و فرصت‌ها» ظهر روز دوشنبه 24 آذر 1393 با حضور مجید معارف ــ عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، محمدعلی لسانی فشارکی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد  و  لاله افتخاری، رئیس فراکسیون قرآن و عترت مجلس شورای اسلامی در خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) برگزار شد.

در ابتدای نشست پس از اشاره به این نکته که براساس قانونی که توسط مجلس شورای اسلامی در سال 1375 به تصویب رسید، به حافظان کل قرآن مدرک کارشناسی قرآن و حدیث اعطا می‌شود، این سؤال مطرح شد: «آیا این شیوه‌ که به حافظان قرآن کریم به عنوان تکریم مدرک کارشناسی ارائه شود، درست است یا نادرست؟»

مجید معارف به‌عنوان اولین سخنران در پاسخ به این پرسش گفت: حضرت محمد (ص) فرمودند حاملان قرآن و کسانی که انسی با لحظات شب دارند، افراد بزرگ و شاخص امت من هستند. در سیره آموزشی رسول اکرم (ص) نظامی وجود دارد که علامه عسکری با عنوان «نظام امتیازدهی در سایه معلومات قرآن» از آن یاد می‌کند.

او افزود: پیامبر (ص) به حفظ قرآن اهمیت بسیار می‌دادند، به‌گونه‌ای که در بین اصحاب خود به‌تدریج این روش را جا انداختند که بعضی از مقام‌ها معنوی، سیاسی و اجتماعی می‌توانند بر اساس معلومات قرآنی حافظان اعطا شود که از جمله آن‌ها، پیشنمازی حافظان قرآن بود.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران تصریح کرد: دانش قرآنی، سرآمد دانش اسلامی است و طبیعتاً حافظان قرآن به دلیل زحمت و رنجی که متحمل می‌شوند، باید جوایز و امتیازهایی به‌صورت مادی، علمی و یا معنوی به آن‌ها اعطا شود. قانون اعطای مدرک کارشناسی قرآن و علوم حدیث به حافظان قرآن برای ما قابل احترام است اما روش اجرا و کاستی‌هایی که دارد، باید مورد بررسی قرار بگیرد.

در ادامه، لسانی فشارکی از پیشنهاد خود درباره اعطای مدرک تحصیلی به حافظان قرآن قبل از آن‌که به قانون تبدیل شود سخن گفت. او اظهار کرد: این افتخار را دارم که برای نخستین‌ بار در هشتمین سمینار قاریان و حافظان قرآن کل کشور در شهر مشهد این موضوع را مطرح کردم که در جامعه‌ای که مدرک‌گرایی در اوج قرار دارد و رمز امتیاز و تشخیص بالا یا پایین بودن افراد با مدرکی که در درست دارند تعیین می‌شود، حداقل به حافظان قرآن مدرک کارشناسی، به کسانی هم که به معانی قرآن آشنایی کامل دارند مدرک کارشناسی ارشد و به حافظی که بتواند در حد مفسر عمل کند، مدرک دکتری بدهیم. آن زمان، هرگز نه به مخیله‌ام خطور کرده بود و نه انتظار می‌رفت که این پیشنهاد عملی شود.

اين عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد با اشاره به معایب و فواید حضور در کلاس حافظان قرآنی که دوره کارشناسی را در دانشگاه نگذرانده‌اند، توضیح داد :رشته علوم قرآن و حدیث، کیان و جایگاه خاصی دارد. در کلاس‌های درس ما که حافظان قرآن حضور دارند با دو مسئله تلخ و شیرین مواجه هستیم. هنگامی‌که بحثی در کلاس با محور آیات قرآن مطرح می‌شود، حضور این دانشجویان بسیار زیبا و مؤثر است اما این افراد از نظر توان علمی معمولاً در سطحی پایین قرار دارند. باعث تأسف است که نزدیک به بیست سال از اجرای این طرح می‌گذرد و ما خیلی دیر به این موضوع پرداخته‌ایم.

لاله افتخاری از دیگر صاحبنظران این نشست، بنیه علمی حافظان قرآن را محور صحبت‌هایش قرار داد و گفت: در کلاس‌های مقطع کارشناسی ارشد که بنده تدریس می‌کنم، اطلاعات قرآنی و حضور ذهن این حافظان قرآن از دیگران بالاتر است و انسان احساس می‌کند که در فضایی دیگر است. این افراد از اطلاعات خوبی بهره‌مند هستند. در رشته علوم قرآن و حدیث، مسائل حدیثی بسیاری مطرح می‌شود که آگاهی‌های دانشجویان در این زمینه با یکدیگر تفاوت دارد. اما حافظان قرآنی که مقطع کارشناسی را نگذرانده‌اند، روال حرکتشان در این زمینه کندتر است.

او افزود: برای نمونه در سهمیه شاهد دانشگاه‌ها بر این باور هستیم که محبت این است که بنیه علمی دانشجویان شاهد را تقویت کنیم و افزایش دهیم نه این‌ که با اختصاص سهیمه، به آن‌ها محبت ورزیم. بنیه علمی این حافظان قرآن، باید پیش از ورود به دانشگاه تقویت شود. این طرح و قانون از یک طرف آن‌ها را بالا می‌برد و از طرفی دیگر تضعیفشان می‌کند. اگر در آزمونی که در این زمینه برگزار می‌شود، استادان متخصص، مجری آن باشند و دروس اختصاصی را در آن لحاظ کنند، برخی از مشکلات حل خواهد شد.
 
رئیس فراکسیون قرآن و عترت مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: ما باید بدانیم که از این افراد در کجا می‌خواهیم استفاده کنیم. آیا این افراد می‌خواهند با این مدرک حافظ قرآن تربیت کنند؟

در بخش دیگری از این نشست، مجید معارف به نقد روش اشتباهی که در آموزش این افراد بعد از حفظ قرآن وجود دارد پرداخت و توضیح داد: بر اساس برداشت‌هایی که از این قانون در جامعه صورت گرفت، مؤسسات حفظ قرآن فعال شدند. بعضی از داوطلبان شرکت‌کننده در کلاس‌های حفظ قرآن این مؤسسه‌ها ممکن است محصل در پایه راهنمایی یا دبیرستان باشند. این افراد پس از حفظ قرآن در کلاس‌های کنکور یا شبه‌کنکوری که برای آن‌ها برگزار می‌کنند، حاضر می‌شوند و یک‌ مجموعه اطلاعات به‌ صورت کپسولی به آن‌ها داده می شود. آن‌ها پس از قبول در آزمون، مدرک کارشناسی دریافت می‌کنند و با یک جهش، در مقطع کارشناسی ارشد قرار می‌گیرند.

او افزود: گذراندن سنوات تحصیلی، بلوغ و رشدی علمی و شخصیتی به همراه دارد. برای کسی که در دوره راهنمایی است اما موفق می‌شود صرفاً از طریق حفظ قرآن این مراحل را طی کند، بسیاری از فاصله‌هایی که می‌توانست رشدی فکری و تجربی برای او ایجاد کند، حذف می‌شوند. با توجه به موارد ذکر شده، به نظر می‌رسد که این قانون نیاز به بازنگری و اصلاح دارد.

 او افزود: من مفتخرم که در سال‌های نوجوانی و جوانی، جزءهایی متعدد از قرآن را حفظ کردم. آن زمان برای آن‌ که خوب از عهده این کار برآیم، آیات را با مفاهیم می‌خواندم. بنابراین برای فهم بهتر مجبور شدم که ادبیات عرب بخوانم. حال این سؤال مطرح است که آیا روش حفظ قرآن در این دوران هم این‌گونه اتفاق می‌افتد؟ بین قانون و اجرای درست آن خیلی فاصله است و هیچ راهی به سنجس اطلاعات حافظان قرآن وجود ندارد مگر شرکت در کنکور. این کنکور هم تستی است که قاعدتاً نمی‌توان اطلاعات آن‌ها را به‌درستی سنجید بنابراین این قانون نیاز به بازنگری دارد.
 
نقد اعطای مدرک کارشناسی قرآن و حدیث به حافظان قرآن / این قانون نیاز به بازنگری دارد
دفاتر پستی منتخب

برپايي گفتمان­شناسی نقد ادبی در گيلان






به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) انجمن نقد ادبی ایران با همکاری گروه زبان وادبیات فارسی دانشگاه گیلان، چهارمین همایش ملی نقد ادبی را با عنوان «گفتمان­شناسی  نقد ادبی» در دهه­ اول اسفند 1393 برگزار می کند.

این همایش ضمن استقبال از هر دستاورد پژوهشی نو در حوزه نقد ونظریه ادبی؛ به طور خاص به محور اصلیِ «گفتمان­شناسیِ نقد ادبی» و محورهای فرعی مرتبط با آن خواهد پرداخت. ظرف چندروز آینده برنامه تفصیلی همایش از طریق سایت اختصاصی همایش و سایت انجمن نقد ادبی، به اطلاع محققان خواهد رسید.
 
 این همایش ششم اسفند ماه 1393 در دانشگاه گیلان (سالن حکمت) برگزار خواهد شد و  آخرین مهلت ارسال مقالات 30 دی ماه است.

برخی محورهای همایش «نظریه و نقد ادبی در ایران»،«وجود یا فقدان نظریه­‌های ادبی، هنری، زیبایی‌­شناختی درگذشته»،«امتناع یا امکان نظریه ادبی در گذشته و اکنون»،«مواریث و ودایع  نظریه ادبی»، «امکان­ها و استلزامات نظریه ادبی» است.
برپايي گفتمان­شناسی  نقد ادبی در گيلان
دفاتر پستی منتخب

كتاب‌های آل‌احمد وارد عمق نمی شود/ حذف آزادی از فرهنگ در واقع قتل فرهنگ است/ شايگان هم در آن دوره سازهای مخالفی مثل جلال مي‌زد






خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)- محمدحسين دانايي، از خويشاوندان نزديك جلال و شمس آل‌احمد در دومين نشست «جلال و شمس آل‌احمد، روشنفكران متفاوت» كه با حضور بقايي ماكان، محمد رجبي، انورخامه‌اي و سعيد محبي برگزار شد گفت: به عنوان يكي از بازماندگان خانواده جلال آل‌احمد بابد بگويم كه شخصيت‌هايي مانند جلال، شمس و سيمين دانشور كه محور چنين نشست‌هايي محسوب مي‌شوند، جزو سرمايه‌هاي نمادين اين جامعه‌اند.
 
وي افزود: سرمايه‌هاي نمادين يعني مكان‌ها، رويدادها و شخصيت‌هايي  كه در اثر يك كار يا ويژگي منحصر به فرد از ساير هم‌رديفان خود برجسته‌ترند و به مرزي از شهرت همراه با احترام و افتخار مي‌رسند. در واقع اين شخصيت‌ها به نوعي الگوي اجتماعي تبديل شده‌اند و جامعه نيز سعي مي‌كند با استفاده از اين الگوها راه خودش را پيدا كند. دولت‌ها و نهادهاي حاكم بر جامعه همواره سعي دارند اين نمادها را در معرض ديد همگان قرار دهند چون اين نمادها راه صحيح را به آن‌ها نشان مي‌دهد، چرا كه اگر اين نمادها از معرض ديد جامعه دور شوند، جامعه و مردم دچار كج‌روي و كج‌رفتاري خواهند شد. به گمانم فعاليت‌هايي مانند برگزاري چنين نشست‌ها و همايش‌هايي را بايد از اين زاويه مورد بررسي قرار داد.
 
با نام اين نشست موافق نيستم
دانايي در ادامه اين نشست گفت: سال قبل هم در نخستين نشست جلال و شمس گفتم كه با نامگذاري اين نشست موافق نيستم. همان سال هم اين نامگذاري باعث بروز برخي اختلافات و سوءتفاهم‌ها شد و اتهام‌هايي به شركت‌كنندگان در اين همايش زدند. دليل اين مخالفتم مخاطرات بالقوه‌اي است كه روشنفكران دارند و بايد مراقب باشند كه از حد مجاز فرهنگ يك جامعه عبور نكنند. فرهنگ يك جامعه از نظر من مانند باغ و بوستاني مشاع است. بوستاني كه همه آحاد جامعه در آن سهيم‌اند. در واقع اين حرف يعني همه به يك اندازه در بهره‌برداري و پرورش و استفاده كردن از نعمات سهيم‌اند. شاغلان مشاغل فكري اعم از استادان دانشگاه‌ها، معلمان، هنرمندان، فلاسفه، علما، اهالي رسانه و مطبوعات، و صاحبان منابع و ابزارهاي موعظه به دليل تخصصشان سهم بيشتري در اين بوستان دارند اما خداوند همه را «متفاوت» آفريده است و هركس در سطح فكري خود در پرورش اين بوستان سهيم است. پس سهم اين مشاع نيز متفاوت است.
 
وي توضيح داد: فرهنگ را نمي‌شود به عنوان پديده‌اي بسيط و ساده تجسم كرد و به بركت همين تنوع و گوناگوني در فرهنگ و تمدن ايراني است كه جلوه‌هاي جذابي را در اين بوستان مي‌بينيم. در ادبيات كلاسيكمان شاعراني چون فردوسي، سعدي، حافظ، مولوي، خيام، ناصر خسرو، خواجه نصيرالدين طوسي و در دوران معاصر نيز يكي مانند جلال و ديگري مانند صادق هدايت و يكي ديگر مانند نيما در اين بوستان حضور داشته‌اند. در واقع روشنفكران فرهنگسازند و گونه‌گوني خصيصه آن‌هاست. بعضي‌ها در مقابل نظام هستي مي‌ايستند و برخي با شور و عشق و برخي سراپا عقل و شعورند.
 
اين بازمانده خانواده جلال و شمس آل‌احمد اضافه كرد: در بين روشنفكران معاصر متفاوت بودن امري عادي است و نبايد از اين بابت كه اتفاقاً باعث غناي فرهنگي اين بوستان مي‌شود نگراني داشت.  جامعه نيز اين بوستان را با تنوع و گونه‌گوني‌اش محدود نمي‌كند و در اين صورت مثل اين مي‌ماند كه آن‌ها تنها از يك نعمت برخوردار باشند. مي‌خواهم بگويم دامن زدن به بحث تفاوت ميان روشنفكران تا حدي مفيد است كه دانش عمومي را نسبت به اين گونه‌گوني بالا ببرد و آحاد جامعه گونه‌هاي مختلف و متكثر اين بوستان را ببيند و بشناسد. نقش‌هاي روشنفكران در جامعه شايد متفاوت باشد اما مسئوليت و رسالت مشتركي دارند. همه‌شان مي‌خواهند يك كار را انجام دهند و آن رسيدن به مطلوب مورد نظرشان در عمق جامعه است.
 
دانايي گفت: هرگونه تندروي و افراط در بحث تفاوت‌ها و برخوردهاي گزينشي با روشنفكران و برخورد قيم مأبانه با فرهنگ باعث تك قطبي شدن جامعه مي‌شود. در واقع با اين كار به اختلاف‌ها دامن زده مي‌شود و عقلا و خردگرايان از اين موضوع پرهيز مي‌كنند و ديگران را نيز از سقوط اين ورطه پرهيز مي‌دارند. به عنوان مثال در همان مراسم معروف كه در سال 1347 برگزار شد و از جلال به عنوان سخنران دعوت شده بود، جلال اجازه داد كه دانشجويان از او سوال كنند و او نيز پاسخ دهد. يكي در همان جمع پرسيد «آيا نيما هنرمند بود يا نه؟» بخش بعدي پرسش نيز اين بود كه «آيا برخي كه بعد از نيما آمدند و كار او را تكرار كردند هنرمندند يا نه؟»
 
وي ادامه داد: جلال مي‌گويد «من از اين گنده‌گويي‌ها خوشم نمي‌آيد. كسي كه مي‌خورد و مي خوابد يك روز مي‌تركد.» بعد اصطلاح «رئيس» را كه تكه كلامش بوده به كار مي‌برد و مي‌گويد «رئيس اگر تو او را به عنوان شاعر مي‌شناسي علياً، اگر هم نمي‌شناسي علياً.» در واقع جلال آنجا به همان بحث تفاوت ميان روشنفكران پرداخت.
 
روشنفكر به وثيقه نياز ندارد
دانايي گفت: حذف آزادي از فرهنگ در واقع قتل فرهنگ است. درست مثل اين‌كه خون را از بدن موجود زنده‌اي خارج كني و بخواهي او را در معرض نابودي قرار بدهي. اگر بعضي‌ها نسبت به آزادي حساسيت دارند و فكر مي‌كنند كه بايد آن را كنترل كنند يا قطره‌چكاني براي آزادي وجود داشته باشد يا به هر شكل آزادي را مترادف بي بند و باري مي‌دانند بايد اين مشكل را پيش از هر شخصي با خودشان حل كنند. آن‌ها شايد فكر مي‌كنند كه روشنفكر براي اين‌كه بخواهد چند شعر بنويسد به وثيقه‌اي براي آزادي نياز دارد. اگر در چارچوب قواعد آن‌ها حركت كند، مي‌گويند از ماست و اگر بخواهد از چاچوب خارج شود آثارش مورد پسند آن‌ها نيست.
 
اين خويشاوند جلال و شمس آل‌احمد يادآور شد: در سال‌هاي اخير شاهد نوعي برخوردي برآمده از نوعي قلع و قمع با آثار جلال و شمس بوده‌ايم. عده‌اي وارد بوستان شدند و داس را برداشتند و به دست گرفتند. البته آن بخش از زندگي و آثار جلال كه به اصطلاح خوش اقبال بود در معرض اين داس‌ها قرار نگرفت. عده‌اي آن آثار را كلاً قبول نداشتند و عده‌اي نيز صرفاً بخشي از آن آثار را مي‌ديدند. اما خوشبختانه جلال هنوز زنده است. پس يك فاجعه نسبت به جامعه روشنفكري و مملكت رخ داده است و چيزي مسخ و مثله شده است. ما بايد مانع اين تخريب شويم. بايد به شعور مردم احترام بگذاريم و به آن‌ها اجازه انتخاب دهيم. اين مردم بارها ثابت كرده‌اند كه خيلي چابك‌تر و باهوش‌تر از دولتمردانند.
 
وي ادامه داد: البته شمس و جلال با ديگر روشنفكران متفاوت بودند، هم از لحاظ شخصيتي و هم از نظر دستگاه فكري و هم كاركردهاي اجتماعي و سياسي‌شان. كما اين‌كه اين دو برادر نيز با هم تفاوت‌هاي بارزي داشتند. جلال ‌آل‌احمد حتي در مقاطع مختلف با گذشته خودش نيز تفاوت داشت. جلال دهه 30 با جلال دهه 40 از نظر انديشه متفاوت بود. اين تفاوت باعث غناي فرهنگي و زيبايي مي‌‌شود. من تفاوت را امري ازلي مي‌دانم و معتقدم مؤمن واقعي اين حكم ازلي را با جان دل مي‌پذيرد و مقابل آن موضع نمي‌گيرد.
 
جلال به فكر حفظ سنت‌ها بود
محمد بقايي(ماكان)، پژوهشگر و استاد دانشگاه نيز در اين نشست گفت: جلال آل‌احمد به فكر حفظ سنت‌ها بود. يك روشنفكر حقيقي خودش را هيچ گاه فراموش نمي‌كند. وقتي از سنت حرف مي‌زنيم منظورمان مجموعه‌اي كلي است كه البته در «غرب‌زدگي» مغفول مانده است. ما همين مشكل را امروز هم داريم. اگر روشنفكر گذشته خود را فراموش كند به اين معناست كه هم‌پالكي‌هاي خود را فراموش كرده و به آن‌ها توجهي ندارد. روشنفكر وقتي از «ما» صحبت مي‌كند اين «ما» يكي از كليدي‌ترين واژه‌ها در جامعه شناسي است.
 
وي افزود: روشنفكر نبايد نقش مردم را ناديده بگيرد و اين‌كه همه فشارها و انتقادها را معطوف هيأت حاكمه مي‌كند اشكال دارد. جامعه ما در دوره جلال مانند كودكي بود كه در انديشه‌هاي خردسالانه خود به سر‌مي‌برد. روشنفكران نيز از مردمي كه مثلاً تازه به اكابر رفته‌اند انتظار داشتند «روضه ‌الصفا» را بخواند. مرحوم آل‌احمد توقعاتي از جامعه داشت كه جامعه از پس آن‌ها برنمي‌آمد. ايراني‌ها معمولاً ذهنشان بيشتر به احساسات معطوف است و آل‌احمد را نيز مي‌توان به پروانه‌اي بي‌قرار در بوستان فرهنگ ايراني تشبيه كرد. وقتي كتاب‌هاي آل‌احمد را بخوانيد درخواهيد يافت كه او وارد عمق نمي‌شود. جامعه ايراني نيز مانند روشنفكرش هيچ‌گاه وارد عمق قضايا نشد و هميشه با موضوعات مختلف احساسي برخورد نكرد. شايد اگر مردم ما به جاي خواندن شعر فلسفه را به شكلي جدي‌تر دنبال مي‌كردند، امروز وضع ما به گونه‌اي ديگر بود.
 
بقايي يادآور شد: بايد قبول كنيم كه روشنفكر ما نيز از بستر همين جامعه برمي‌خيزد. اول انقلاب زنان ما وقتي ديدند كه ياسر عرفات به ايران آمده گوشواره‌ها، النگوها و طلاهايشان را جمع كردند و به ياسر عرفات دادند. يك ماه بعد وقتي عرفات در ايران نبود نام جعلي خليج را به جاي خليج فارس به كار برد و سپس بمب‌هايي را در اختيار صدام قرار داد كه با همان‌ها جان فرزندان آن زنان را گرفت. به گمانم جلال آل‌احمد با آثارش نارنجكي را در ميان خلق رها كرد كه دست‌كم باعث شد آن‌ها را تا حدي از خواب آشفته بيدار شوند.
 
محمد رجبي، رئيس كتابخانه مجلس شوراي اسلامي نيز در اين نشست گفت: وقتي صحبت از مشروطه بود عده‌اي مي‌گفتند اگر مشروطه شود هر شب به در خانه‌هايتان يك سيني كباب مي‌آورند يا عده‌اي ديگر مي‌گفتند كه اگر مشروطه شود قيدهايي كه بين مذكر و مؤنث در جامعه‌مان است برداشته مي‌شود. در واقع ما هيچ گاه غرب را به درستي نشناختيم. چند دهه دوران گذار جديدي ايجاد شد و نوعي خودآگاهي به وجود آمد. نمونه بي‌سابقه آن خود جلال آل‌احمد بود. البته اين به آن معنا نبود كه مرتجع شديم و به گذشته بازگشتيم اما به دنبال اصالت‌هاي گذشته رفتيم.
 
وي ادامه داد: داريوش شايگان هم در همان دوره سازهاي مخالفي مانند جلال مي‌زد. حفظ اصالت گذشته با شعار دادن متفاوت است. با شعار دادن صرفاً مي‌توان در دايره سياست با غرب ستيز كرد اما اين غرب‌گرايي لاجرم در سطوحي از زندگي ما هنوز نهفته و رسوخ كرده است. به گمانم ما امروز در فضايي تنفس مي‌كنيم كه همه‌اش ساخته غرب است.
كتاب‌های آل‌احمد وارد عمق نمی شود/ حذف آزادی از فرهنگ در واقع قتل فرهنگ است/ شايگان هم در آن دوره سازهای مخالفی مثل جلال مي‌زد
دفاتر پستی منتخب

ثبت شرکت مسئولیت محدود ثبت شرکت سهامی خاص ثبت شرکت روزنامه رسمی ثبت شرکتها
رهگیری پرونده ثبت شرکت
اطلاعیه ها و اخبار
نظرسنجی
به نظر شما مناسب ترین شرکت برای شروع فعالیت اقتصادی کدام شرکت می باشد ؟
شرکت محدود
شرکت خاص
موسسه
شرکت تعاونی